Ne Kadar Çok Sevsekde Vazgeçmek Zorunda Kalabiliyor İnsan

Nasıl biterse bitsin insan eğer yaşadıklarından pişman değilse işte sevgi budur.Anlaşamamak , sürekli tartışmak , herşeyin bitmesi bir kenera ama geriye dönüp baktığımızda "Keşke yaşamasaydım, sende aynışmışsın , yaşadıklarımdan pişmanım" demek yerine "İyki yaşamışım , iyki yapmışım , seninle yaşadığım hiçbirşey için pişman değilim" demek o kadar önemli ki.

Ne Kadar Çok Sevsekde Vazgeçmek Zorunda Kalabiliyor İnsan
Ne Kadar Çok Sevsekde Vazgeçmek Zorunda Kalabiliyor İnsan

Sevgi?Anlamını tam olarak biliyormuyuz?Yada belli bir anlamı varmı yoksa kişinin yorumlamasına göre değişebilen bir kavrammıdır?Kimimize göre gelip geçici bir duygu birikimi , kimimize göre hiçbir zaman bitmeyeceğini düşündüğümüz yoğunluk , kimimize göre ise hiçbir şeye yaramayan boş bir iş.Ben ise sevgiyi ; sonlu ama bi o kadarda sonsuz bir duygu olarak yorumluyorum. Mesela sevdiğim kişinin en ufak mutsuzluğu beni mutsuz ediyorsa , kendi üzüntümü düşünmeyip karşımdaki insanın en ufak üzülmesi bile demiyorum üzülme ihtimali olmasını düşünüyorsam , onun en ufak tabessümüne neden olmak istiyorsam... En önemlilerinden biride karşınızdaki kişiyi hayallerinize koyuyorsanız eğer size bir haberim var.Siz onu seviyorsunuz demektir.Mesela benim hayallerimden birini paylaşayım sizinle.Fenerbahçenin bir maçında gol olduğunda binlerce kişinin sevinç çığlıkları  arasında ona dönüp konuşmaya takatim kalmayana kadar sarılmayı istemek.Bi başka olayda hepimize sorulmuştur arkadaşlarımız tarafından.Bir adaya düşsen yanına almak istediğin 3 şey diye.Eğer sınırlı sayıdaki seçim hakkınızı onu seçmekten yana kullanıyorsanız siz gerçekten değer veriyorsunuzdur.

Daha birçok örnek verebilirim ama kafanızı dağıtıp asıl mevzudan sizi uzaklaştırmak istemiyorum.Baştaki sorumuza dönersek benim düşüncem sevgi sonlu bir duygu birikimidir.Bir tişört alırsınız onu çok seversiniz defalarca kez onu giyersiniz yıkarsınız bidaha giyersiniz bidaha bidaha bidaha... Ama gün gelir artık eskisi kadar giymek istemezsiniz. Bu onu sevmediğiniz anlamınamı gelir?
Cevap hayır.Ona olan sevginiz kalbinizin bir koşesinde durur ama uzaklaşır.Yeri gelir o kadar uzaklaşırki tereddüte düşersiniz.Acaba sevmiyomuyum ona karşı sevgim bittimi?
Bunada cevap hayır.Sevginiz bitmez derinliklerde saklanır.Sadece onun önüne başka duygular geçer. Bir ilişkiden örnek verecek olursam eğer ; ona karşı olan sadakatınız , onunla geçen yaşanmışlıklarınız , anılarınız , hatırlarınız , ilk elini tuttuğunuz an ilk sarıldığınız an , ilk gülüştüğünüz an , sarılırken kendinizi ailenize sarılıyormuş gibi hissetmeniz , onun yaptığı herşeyi aklınızın bir köşesine kaydetmeniz gibi.Çayı kaç şekerli içtiğinden tutun söylediği her sözü aklınız bir köşesinde ezbere tutmaya kadar herşey.ilkler, ilkler, ilkler...Daha anlatılacak onca şey varki.Ama bir insanın odaklanıp dinleyebilme süresi max 50 dakika civarıdır.Bu süre bana yetmediği gibi bir deyim vardır ya "Dişinin kavuğuna gitmez diye" dişimin kavuğuna gitmez.

Bide vazgeçmek vardır.Kolay bir kelime gibi durur ilk bakışta. Ama gerçekten size iyi gelen size sevildiğini hissettiren sizin mutluluğunuzla mutlu olan birinden vazgeçmek zorunda olmak.Geceleri yatarkenden tutun günün her vakti "acaba iyimi?" diye kendi kafanızda düşünmekten bahsetmiyorum bile.Şöyle bir gerçek varki hayatta her istediğimiz olmuyor. Onunla tertemiz  bir sayfada sıfırdan yaşamak istiyorsunuz ama dediğim gibi her istediğimiz şey olmuyor.Konumuza dönecek olursak , vazgeçmek. İnsan sevgi beslediği kişiden vazgeçebilirmi? Eğer vazgeçmek zorunda ise kendini parçalaya parçalaya  bunu yapmak zorundadır.Başta dediğim gibi("kendi üzüntümü düşünmeyip karşımdaki insanın en ufak üzülmesi bile demiyorum üzülme ihtimali olmasını düşünüyorsa") eğer karşısındaki kişinin üzüldüğünü hissediyorsa mecburen artık vazgeçmelidir...

Pekii ya bir yanınız vazgeçmek istemiyorsa?Bir yanınız her fırsatta vazgeçmek zorundayım desenizde bir yanınız ama yaşadıklarım diyorsa?Gecenin sonunda gözlerinizi hep kapattığınızda yada günün herhangibir vaktinde düşünceye dalıp yaşadığınız herşey durmadan film şeridi gibi gözünüzün önünden geçiyorsa?Hatta herşeyi geçtim vazgeçmek zorundayım demenize rağmen verilen hediyeleri hala üstünüze yapışmışcasına takıyorsanız?Durup dinlenip kendinize "Hayır böyle olmaması gerekiyodu , böyle olmamalıydı" diyorsanız?Bil gülüşü , bir tebessümü , bir sarılışı en ufak bir detayı bile unutmayıp sürekli kafanızda tekrarlıyorsanız?İşte bu ve bunlar gibi herhangibir şey düşünüyorsanız vazgeçmeniz dahada zorlaşacaktır.Bide şöyle bir durum var aslında en önemliside bu.Nasıl biterse bitsin insan eğer yaşadıklarından pişman değilse işte sevgi budur.Anlaşamamak , sürekli tartışmak , herşeyin bitmesi bir kenera ama geriye dönüp baktığımızda "Keşke yaşamasaydım, sende aynışmışsın , yaşadıklarımdan pişmanım" demek yerine "İyki yaşamışım , iyki yapmışım , seninle yaşadığım hiçbirşey için pişman değilim" demek o kadar önemli ki.

Herkese her zaman sevdiği kadar sevildiği insanlarla tanışmak nasip olsun...Yaşadığınız hiçbir şeyden pişman olmayın.Ben yaşadığım hiçbir şeyden pişman değilim.Güzel gülüşleriniz eksik olmasın.Ve son olarak Nutella mahlasıyla bilinen bir kişinin sözleriyle ilk yazımı bitirmek istiyorum."Her ne olursa olsun aynı gökyüzüne baktığımızı unutma" Papatya...