Gözlerimin deminde

Bile bile hiçbir aşk esas yurdundan koparılan sazlıklar gibi inim inim inlemez mi? Aşk asla kaybetmez aslında yüreği aşkın kordan gömlektir. Tuhaf bir gece aşkı yükseltebilir ya da düşüncelerle yalnızlığa bırakabilir.

Gözlerimin deminde

Ne kadar yalnız bıraktın çöl gibi.

Bir yanım kupkuru bir yanımda gözyaşlarım hariç.

Vurursun beni dalgalarla ıssız koylarına savurarak. 

Aynalarla tebessüm ederken birden yüzsüz kaldı anılar. 

Ben hiç mutlu olmadım mı?

Sanki bu yürek senle acıtarak. 

Sıradan başlamadık güne gözlerimin deminde sen varsın. 

Açılan güllerin baharında takvimlerden yine sen, sen varsın. 

Üşüdüm biraz ağladığımda beni kalbinde hatırlarsın. 

Kader aşkı öldürmüyor gülüm umrumda sen kalırsın. 

Bile bile gecenin ateşi var nefesi değil günü kurtarmak. 

Rüzgarı var ayrılığın teninde geceyi acıyla söndürmek. 

Ama gidiyorsun kahrolası bir yalnızlık sabahına sensiz uyanmak. 

Üstümde titrek şarkılar söyler duyguların kaleminde aşk.

Belki bu şehir uyku halinde aşık olmak kadar derin ve mutlu.