Bir Trajedinin İzinde Sarıkamış

107 Yıl önce bugün yeni bir macera başladı. Her yer bembeyazdı. Soğuk hatta soğuk kelimesi dahi az gelebilir binlerce asker üzerlerinde yazdan kalma üniforma yazdan kalma hayaller ve yazdan kalma kederler . Azı döndü geriye çok azı gerisi karı kendilerine toprak yapıp göçtüller belki de kurtuluşa erdiler. Kalanlar ise etrafa savruldu yürekleri paramparça olmuştu...

Bir Trajedinin İzinde  Sarıkamış

107 yıl önce soğuk ve karlı bir gün bembeyaz heryer askerlerin zihninde o beyaz karın kefen olacağını sezmişlerdi. Ölüme gideceklerini ölüme yürüdüklerini biliyorlardı.  Genç bir asker henüz bıyıkları yeni terlemiş  iki bin rakımlı bir dağ da eksi otuz da üzerinde ki yaz üniforması ile ellerini karın içine koyuyor az bi kaar alıp titrek ellerle o kutsal ellerle ağzına götürüyor bir subay yanına yaklaşıp yardım etmek istiyor ama artık asker çaresiz çünkü dün düşlerle hayallerle yürüyordu dün hayatta tutunmuştu umudu vardı ama bugün umudu hayaleri hepsi toprağın altında karın altındaydı..  Kendini gözyaşları içinde çığlıklarla  karların içine atladı yoktu artık daha savaşamadan şehit düşmüştü o gün otuz bin kişi şehit oldu... 

Bir paşanın dediği gibi" Sarıkamış'ta kendini Napolyon zannedenler var "