Annem

Öncelikle; her insan kendini tanıtmalı, insanlar kişiyi kendi cümleleriyle bilmeli. Kendi cümlelerinle bilinmek, kendini başkalarının cümleleriyle duymaktan daha iyidir.

Annem

Öncelikle; her insan kendini tanıtmalı, insanlar kişiyi kendi cümleleriyle bilmeli. Kendi cümlelerinle bilinmek, kendini başkalarının cümleleriyle duymaktan daha iyidir.

Yıl 1983. Aylardan Aralık. Mevsimlerden Kış. Dünyamızın Kuzey yarım küresinde her yıl olduğu gibi; gecelerin en uzun ve de gündüzlerin en kısa yaşandığı zaman diliminde, Aralık ayının 21' nde gözlerimi dünyaya açtım.

Evet doğduğumda gece uzundu, mevsim kıştı. Bunlar genellikle olumsuzluk için kullanılan tabirlerdi. Fakat Dünyalar güzeli biricik Annem Nilüfer YALÇINÖZ' ün kolları arasında olduğumdan, O' nun bana güzel, tatlı gülümsemeli ve güneşli bakışları altında bulunduğumdan olumsuzluk tabirleri beni etkileyemezdi.

Annemin; ilk çocuğu ve ilk oğlu oluşum, onu mutlu etmişti. Kadınların 9 aylık imtihanını atlatmıştı Annem belki ama çocuk yetiştirme serüvenindeki başlangıcınada artık "ANNE" ünvanıyla devam edecekti.

Annem,  yedi nisan 1962 yılında, İzmir' in Tire İlçesi' ne bağlı Çiniyeri Köyü' nde dünyaya geldi. Babasının adı Emir Ali, Annesinin adı ise Hilmiye idi. İlkokulu bu köydeki okulda tamamladı ve bu okul son mezuniyet yeriydi. Sınıfta başarılıydı, akıllıydi,matematği, akıldan hesap yapma yeteneği, tarih- zaman-olay ve kişileri aķılda tutma hatırlama yeteneği fevkalade idi fakat elinden tutanı olmamıştı. Ama beni ve ķız kardeşimi öğretmen yapacak ve yülsek lisans okutacak şekilde arkamızdan koşturdu.Şimdi sıra torunlarda diyor, torunlarınıda okutacak ve 3 torununu da çok seviyor. İyi anne oluşu, koşturması ve tutumluluğu ile ev yaptı, tarla sahibi oldu. En sonda islami hac vazifesini yaparak "HACI" ünvanı aldı. Bir saniye boşdurmaz; ev hanımlığinın yanında meyve sebze yetiştirir, reçelini, salçasını, tarhanasını, pekmezini, zeytin yağlı sabununu, konservesini, turşusunu, ev ekmeğini vb. birçok şeyi kendi yapar. Kurban bayramlarında, kurbanın kesimi hariç, derisinin yüzümü, etlerinin parçalanışı vb herşey elinden gelir maşallah.

Annemim en derin üzüntüsü; babasını kaybettiği, benim daha beş veya altı yaşlarında olduğum zamandı. İki ablası ve bir abisi olan annemin; ikinci derin üzüntüsü Dayım Hüseyin Özçınar' ın kaybıydı. Ben ozamanlar ilkokul sonlarındaydım. Sevdiklerini kaybeden annem, bu korku ile beni evimizin dibindeki orta okula yazdırmışti. En son acımızi da 2010 yıllarda annanemin vefatı ile yaşadık.